Të bësh thirrje sot, për heqjen e statusit të shtetit të pavarur të Kosovës është thirrje për luftë. Kështu tha për Radio Kosovën Ministri i Jashtëm Skënder Hyseni, duke i cilësuar kërkesat e Serbisë për të fituar përkrahje ndërkombëtare kundër pavarësisë, si përpjekje për konflikte të reja, ribërjen e të gjitha ish njësive federale dhe ridefinim të kufijve. Hyseni tha se në Asamblenë e Përgjithshme të Organizatës së Kombeve të Bashkuara Kosova do të dal ftuese.

Ministri i Jashtëm Skënder Hyseni i tha Radio Kosovës se veprimet e Serbisë kundër pavarësisë Kosovës po bëhen vetëm për ta destabilizuar Kosovën dhe gjithë Ballkanin perëndimor. Ai tha se pa asnjë hezitim është i bindur se këto veprime kanë për qëllim skenarin për ribërjen e të gjitha ish njësive federale dhe një ridefinim të gjithë kufijve të Ballkanit Perëndimor. Prandaj diplomati kosovar dërgon mesazh se askush nuk mund të paramendoj ndryshime të mëdha territoriale në Ballkan e aq më tepër heqje të pavarësisë së Kosovës, pasi që automatikisht do të konsiderohej thirrje për luftë.
“Kërkesat e Serbisë janë destabilizuese për Ballkanin të cilat në fund të fundit në thelb mund të dalin edhe konflikt nxitëse, sepse të bësh thirrje sot për heqje të statusit të shtetit të pavarur të Kosovës është thirrje për luftë. Më thoni ju se kush është ai që do të pranonte t’i thoshte popullit të Kosovës e bëmë një lojë, ishe i pavarur dy vjet prej sot nuk je më i pavarur”, tha Hyseni.

Megjithatë, shefi i diplomacisë Hyseni, beson se pas dështimit në Gjykatën Ndërkombëtare të Drejtësisë, Serbia do të dështojë edhe në Asamblenë e OKB-së. Ai për këtë dështim të Serbisë bazohet në siç thotë, premisa reale, pasi që nuk sheh asnjë mundësi që vendet e OKB-së të dalin kundër mendimit të një organi të kësaj organizate siç është kjo gjykatë.

“Jam bukur optimist se do të dështoi rezoluta serbe kështu siç është e paraqitur dhe me këtë tekst do të dështoi dhe unë e them këtë me bukur siguri të madhe edhe pse në anën tjetër nuk mund të garantoi se do të ketë një dështim të plotë pasi që kemi të bëjmë me një proces votues”, tha Hyseni.

Ministri i Jashtëm i Kosovës tha se Kosovën do ta njohin së shpejti shumë vende.
“Para GJND-së kam thënë tekstualisht, që janë minimumi 35 vende të cilat më kanë premtuar mua personalisht se pas mendimit do ta shqyrtojnë kërkesën e Kosovës për njohje. Asnjëherë nuk kam thënë se gjatë verës do ta na njohin kaq vende, por kemi deklaruar se pas GJND-së do të ketë njohje dhe unë ju them prapë se do të ketë. Do të ketë shumë njohje”tha Hyseni.

Ministri i Jashtëm i Kosovës i cili bashkë me presidentin Fatmir Sejdiu dhe kryeministrin Hashim Thaçi do të jenë në Nju Jork më 9 shtator, kur edhe do të mbahet Asambleja e Përgjithshme e OKB-së, tha se kosovarët nuk janë të vetëm . Ai tha se puna po bëhet në koordinim të plotë me vendet e Kuintit dhe vendet që janë të interesuara që t’i ndihmojnë Kosovën.(Shekulli)

Udhëheqësit izraelitë dhe palestinezë filluan në Uashington bisedimet e drejpërdrejta të paqes, të parat prej pothuajse dy vjetësh. Në ceremoninë e hapjes në Departamentin e Shtetit, Sekretarja e Shtetit Hillari Klinton shprehu shpresën për bisedimet mes Kryeministrit izraelit, Benjamin Netanjahu dhe Presidentit palestinez Mahmud Abas. Duke hyrë në sallën e konferencës, të tre zyrtarët buzëqeshën dhe shtrënguan duart me personalitete e tjera të pranishme. Zyrtarët amerikanë kanë thënë se shpresojnë arritjen e një marrëveshjeje brenda një viti.

Në komentet gjatë ceremonisë së hapjesë së bisedimeve, Sekretarja e Shtetit u bëri thirrje skeptikëve që të bashkohen në këtë përpjekje. Tani, tha ajo është rasti për të ndihmuar në dobi të progresit.

Ajo tha se Shtetet e Bashkuara kanë premtuar mbështetje të plotë për këto bisedime dhe theksoi se Amerika do të jetë një partnere aktive dhe e qëndrueshme.

Zonja Klinton i shprehu besimin kryeministrit izraelit Benjamin Netanjahu dhe Presidentit palestinez, Mahmut Abas se ata mund t’ia arrijnë qëllimit.

Ajo tha se kjo është në interesin e sigurisë së Shteteve të Bashkuara por theksoi se Shtetet e Bashkuara nuk mund dhe nuk do të përpiqen të imponojnë një zgjidhje.

“Vetëm ju mund të merrni vendimin e nevojshëm për të arritur një marrëveshje dhe të siguroni një të ardhme paqësore për popullin izraelit dhe palestinez,” tha Sekretarja e Shtetit.

Mbrëmë, pas bisedimeve që patën veç e veç në Shtëpinë e Bardhë me Presidentin Obama, Zoti Netanjahu dhe Zoti Abas shprehën që të dy përkushtimin ndaj përpjekjeve të paqes.

Ndërkohë, në komentet e saj, zonja Klinton tha se për shumë nga pjesmarrësit, ky nuk është udhëtimi i parë drejt tryezës së bisedimeve.

“Ne kemi qenë këtu më parë dhe e dimë sa e vështirë do të jetë rruga përpara nesh. Me siguri që do të ketë pengesa dhe hapa prapa. Ata që e kundërshtojnë çështjen e paqes do të përpiqen me çdo mënyrë për ta sabotuar procesin siç e kemi parë këtë javë,” tha zonja Klinton.

Ajo u bëri thirrje dy udhëheqësve që të ecin përpara me mirëbesim dhe të mos lëkunden në përkushtimin e tyre për të arritur suksesin në emër të popujve të tyre. Zonja Klinton përsëriti se çështjet kryesore mes dy palëve mund të zgjidhen brenda një viti dhe tha se ideja e zgjidhjes me dy shtete është e vetmja rrugë drejt një paqeje të qendrueshme.

Ajo iu drejtua dy udhëheqësve me fjalët se ata kanë shansin për t’i dhënë fund konflitit dhe armiqësisë një herë e mirë.

Zonja Klinton tha se në fund të fundit do të jenë populli izraelit dhe ai palestinez që do të vendosin të ardhmen e tyre dhe u bëri atyre thirrje për durim.(Shekulli)

Presidenti Barack Obama u ka bere thirrje izraelitëve dhe palestinezëve te shfrytëzojnë mundësinë për të arritur paqe të qëndrueshme që u ofrohet me rifillimin e bisedimeve të drejtpërdrejta. Zoti Obama u takua me kryeministrin izraelit, Benjamin Netanyahu; presidentin palestinez, Mahmoud Abbas, dhe me udhëheqës të tjerë nga Lindja e Mesme para hapjes zyrtare sot të bisedimeve të drejtpërdrejta në Departamentin e Shtetit.

Presidenti Obama mirëpriti një nga një në Zyrën Ovale udhëheqësit e Izraelit, të Autoritetit Palestinez, Jordanisë dhe Egjiptit, në këtë përpjekje të vrullshme për të çuar përpara çështje që kanë qenë të zorshme për presidentët e mëparshëm amerikanë.

Në një nga tri paraqitjet para kamerave televizive me Sekretaren e Shtetit Hillary Clinton përkrah, Presidenti Obama foli për bisedat që ka pasur me Kryeministrin Netanyahu dhe Presidentin Abbas.

“Siç u thashë të dyve sot, ky rast mund të mos përsëritet. Nuk mund të lejojnë që t’u ikë nga duart. Tani është koha për udhëheqës guximtarë dhe vizionarë që t’ua sjellin popujve të tyre paqen që meritojnë”.
Presidenti Obama tha se qëllimi i bisedimeve është zgjidhja e të gjitha çështjeve për statusin përfundimtar dhe negocimi i një marrëveshjeje që çon në themelimin e një shteti palestinez të pavarur, demokratik dhe të qëndrueshëm, që ekziston në paqe dhe siguri bashkë me shtetin e Izraelit.

Ndër çështjet kyçe në bisedimet e drejtpërdrejta është pezullimi i pjesëshëm dhjetëmujor i ndërtimeve në vendbanimet e reja në Bregun Perëndimor. Pezullimi skadon më 26 shtator dhe pala palestineze ka këmbëngulur që Izraeli të zgjasë moratoriumin për ndërtime.
Kryeministri Netanyahu ka theksuar nevojën për njohjen e Izraelit nga pala palestineze, për zotimin e tyre për masa të efektshme dhe të qëndrueshme të sigurisë, si dhe për dhënien fund dhunës.

Para një darke pune, të pesë udhëheqësit u paraqitën para medias në Dhomën Lindore të Shtëpisë së Bardhë për të folur rreth qëllimit kryesor – arritjes së një marrëveshje brenda vitit të ardhshëm për konfliktin izraelito-palestinez.
Ndërsa kthehej shpesh nga Presidenti Abbas, Kryeministri Netanyahu tha se kishte ardhur për të gjetur një kompromis historik që do t’u mundësojë izraelitëve dhe palestinezëve të jetojnë në paqe, siguri dhe dinjitet.
“Të mos na pengojnë dallimet mes nesh. Ta drejtojmë guximin, të menduarit dhe vendimet tona drejt atyre vendimeve historike që ndodhen para nesh”.

Presidenti Abbas, duke folur me ndihmën e një përkthyesi, tha se ka ardhur koha për të bërë paqe, për t’i dhënë fund okupimit të Bregut Perëndimor nga Izraeli dhe që dy popujt të jetojnë pranë njëri-tjetrit.
“Është koha që të themelohet një shtet sovran palestinez përkrah shtetit të Izraelit. Është koha që t’i jepet fund luftës në Lindjen e Mesme”.
Duke thënë se paqja në Lindjen e Mesme ka qenë shpresë e pakapshme për dy dekada, zoti Mubarak i bëri thirrje Izraelit të pezullojë ndërtimin e vendbanimeve, ndërsa Mbreti i Jordanisë, Abdullah, foli për rrezikun e dështimit.

Sot në Departamentin e Shtetit, Sekretarja Clinton do ta shpallë zyrtarisht rifillimin e bisedimeve të drejtpërdrejta dhe më pas Kryeministri Netanyahu dhe Presidenti Abbas do të bëjnë deklarata publike, para se të fillojnë bisedimet private. I dërguari në Lindjen e Mesme, George Mitchell, planifikon t’i njoftojë gazetarët më vonë gjatë ditës.

____________

Presidenti Barak Obama ka nisur një seri takimesh paraprake, në prag të një raundi të ri bisedimesh të drejtpërdrejta për paqen mes Izraelit dhe palestinezëve. Zoti Obama dhe kyeministri izraelit Benjamin Netanjahu u takuan në Shtëpinë e Bardhë ditën e sotme për takime dypalëshe. Gjatë një prezantimi të përbashkët, z.Obama dënoi një sulm, si pasojë e të cilit u vranë 4 banorë izraelitë në Bregun Perëndimor të martën. Zoti Obama tha se ajo që ai e quajti “masakër e pakuptimtë” që u krye pranë Hebronit, nuk do të ndalte negociatorët për të siguruar një paqe të gjatë e të qëndrueshme në Lindjen e Mesme. Kryeministri i izraelit gjithashtu e dënoi sulmin dhe tha se bisedimet e tij “të hapura, produktive dhe serioze” me zotin Obama u përqëndruan rreth nevojës për të patur marrëveshje sigurie që do të ndihmojnë Izraelin të parandalojë sulme të tilla. Takimet zhvillohen një ditë përpara nisjes së bisedimeve të drejtpërdrejta mes izraelitëve dhe palestinezëve. Si izraelitët ashtu edhe palestinezët janë shprehur skeptikë për shanset që bisedimet e drejtëpërdrejta të organazuara nga SHBA të sjellin rezultate apo përparim drejt përfundimit të konfliktit 60 vjeçar në Lindjen e Mesme.
Mustafa Murar është pronar i këtij dyqani boje në qytetin e Bregut Përëndimor, El Bireh, afër Jeruzalemit. Dyqani ndodhet në rrugën ku gjatë kryengritjes palestineze 10 vjet më parë u zhvilluan luftime të ashpra. Biznesi i tij u shkatërrua nga luftimet.
“Çdo ditë biznesi im kishte humbje. Vetëm gjatë kohëve të fundit bizneset e këtij rajoni filluan të hapen përsëri. Bëhet fjalë për një kryengritje që zgjati 10 vjet. Bëhet fjalë për humbje të mëdha për bizneset për 7 vjet me radhë.”

Në tre vitet e fundit të një qetësie relative, Bregu Përëndimor i pushtuar nga Izraeli ka përjetuar një bum ekonomik. Zoti Murar ka patur mundësi të furnizojë dyqanin e tij dhe të fillojë punën përsëri.
Ai thotë se negociatat e vitit 2000, për të cilat nuk ishte e përgatitur asnjëra palë u bënë shkas për kryngritjen. Ai thotë se edhe tani asnjëra palë nuk është e gatshme për marrëveshje.
“Do të ishte mirë nëse negociatat e bazuara në përpjekje reale do të sillnin një marrëveshje dhe paqe. Por, duke pasur parasysh përvojën tonë me izraelitët në të kaluarën, këto negociata do të jenë të pafrytshme.”
Shumë izraelitë gjithashtu nuk besojnë se është koha e duhur për negociata. Pas dekadash konflikti, disa thonë se nuk ka pika të përbashkëta që janë të mjaftueshme për dialog të mirëfilltë.
“Unë mendoj se bisedimet nuk do të jenë të sukseshme. Mosmarrveshjet nuk mund të zgjidhen me një raund bisedimesh. Duhet më shumë kohë. Ne duhet të mësohemi të bashkëjetojmë.”
Izraeli thotë se dëshiron garanci për sigurinë, një shtet palestinez të demilitarizuar, dhe një Jeruzalem të pandarë nën kontrollin e tij. Shumë izraelitë e kundërshtojnë kërkesën kryesore të palestinezëve për tërheqjen e qindra mijëra kolonëve hebrenj nga Bregu Përëndimor.
Analisti Mahdi Abdel Hadi thotë se trysnia amerikane e jo vullneti i mirë, do të sjellin palët në tavolinën e bisedimeve.
“Që nga konferenca e Madridit e deri sot, pra për 19 vjet, bisedimet me izralitët nuk kanë sjellë rezultate. Përkundrazi, ne kemi humbur më shumë territore, jemi më të përçar, udhëheqja jonë është në krizë, nuk ka vizion të qartë, dhe de-fakto ne jemi duke jetuar në aparteid nën sistemin pushtues izraelit. Tani, kemi marrë ftesën nga Uashingtoni? Ata nuk na kanë ftuar. Ata na kanë mbledhur.”
Udhëheqësit palestinezë kanë paralajmëruar popullatën të mos angazhohet në dhunë. Megjithatë, Yaacov Bar Simantov, i cili drejton Institutin e Jeruzalemit për Studime Izralite, thotë se ekziston mundësia për rifillim të dhunës.
“Natyrisht se do të ketë njerëz të cilët thonë se po s’pati sukses përmes përpjekjeve politike dhe diplomatike, do t’i kthehen dhunës. Sepse dështimi i bisedimeve sjell dhunë.”

Mustafa Murar thotë se ai nuk dëshiron luftë.

“Nëse do të ketë luftë unë humb biznesin. Situata ekonomike është e lidhur me politikën. Nëse situata politike është e mirë, situata ekonomike do të jetë e mirë, dhe anasjelltas.”

Por zoti Murar thotë se, si gjithë palestinezët e tjerë në Bregun Përëndimor, ai është i frikësuar se nëse bisedimet dështojnë, zemërimi nga pushtimi mund të rrisë tensionet dhe të shkatërrojë gjithë punën që ai ka bërë për rindërtimin e dyqanit të tij.(Shekulli)

Bisedimet në Bruksel ndërmjet BE-së dhe qeverisë së Serbisë për tekstin e një rezolute të re thuhet të jenë përqëndruar në ndryshimin e qëndrimeve të Beogradit zyrtar ndaj mendimit të GJND-së dhe në veçanti bisedave me Prishtinën.
Zyrtarë të BE-së thonë se zgjidhja më e mirë do të ishte tërheqja e plotë e rezolutës serbe, por kanë shfaqur shpresën për arritjen e një kompromisi me qeverinë serbe për rezolutën deri në prag të mbledhjes së Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së.
Një presion diplomatik është bërë mbi Beogradin në javën e fundit, përmes ministrave të jashtëm të Gjermanisë dhe Britanisë së Madhe, që i kanë bërë me dije Serbisë se rruga e saj drejt BE-së mund të vështirësohet në rast të mosarritjes së një zgjidhjeje me Brukselin për rezolutën.
Autoritetet serbe kanë bërë me dije se janë të gatshme për kompromis, por kanë këmbëngulur në qëndrimin e tyre se Rezoluta nuk mund të shkelë “vijat e kuqe” për Serbinë.
Bisedimet në Bruksel, që thuhet se po zhvillohen intensivisht, tani janë ndërmjetësuar nga Spanja, një nga pesë vendet anëtare të BE-së, që ende nuk e kanë njohur pavarësinë e Kosovës.
Qëndrimi spanjoll ndaj Kosovës thuhet se mund të ndikojë edhe në zbutjen e tekstit të rezolutës së re, që eventualisht mund të dakordohet me Beogradin zyrtar. Por vlerësohet se qëndrimi i një numri të madh të vendeve anëtare të BE-së dhe në veçanti i Uashingtonit i është bërë i njohur Beogradit zyrtar se bisedimet për statusin e Kosovës kanë përfunduar dhe se mendimi i GJND-së e ka përligjur pavarësinë e shtetit të ri.
Brukseli dhe Uashingtoni thonë se janë të gatshëm për të ndërmjetësuar dhe lehtësuar dialogun mes Prishtinës e Beogradit për çështjet e interesit të përbashkët në cilësinë e dy shteteve të Ballkanit Perëndimor, me qëllim të ruajtjes së stabilitetit në rajon.(Shekulli)

Presidenti amerikan Barak Obama e ka shpallur të përfunduar misionin luftarak të Shteteve të Bashkuara në Irak, i cili zgjati 7 vjet e gjysmë.

Në një fjalim televiziv nga Shtëpia e Bardhë, Obama tha se Shtetet e Bashkuara e kishin përmbushur misionin e tyre në Irak dhe tani ishte koha për rimëkëmbjen e ekonomisë amerikane.
Duke folur për paraardhësin e tij, zoti Obama tha se askush nuk mund ta vinte në dyshim dashurinë e presidentit Bush për vendin apo angazhimin e tij për sigurinë, njofton korrespondenti i BBC-së për çështjet ndërkombëtare, Paul Adams.
Megjithatë, zoti Obama tha se forca dhe ndikimi i Amerikës në botë duhet mbështetur fuqimisht tek begatia brenda vendit.

Lufta ka kushtuar mbi një trilion dollarë, fonde të siguruara përgjithësisht përmes borxhit të jashtëm.

Presidenti tha se kjo kishte çuar në uljen e investimeve në vend dhe kishte kontribuar në shifrat rekord të defiçitit. Ai tha se rimëkëmbja e ekonomisë ishte përgjegjësia e tij qendrore.

Zoti Obama përsëriti dy premtimet e tij: tërheqjen e gjithë forcave amerikane nga Iraku deri në
fund të vitit të ardhshëm dhe fillimin e tërheqjes së trupave nga Afganistani në korrik.

Më shumë se shtatë vjet pas pushtimit të Irakut, misioni luftarak i ushtrisë së SHBA-së zyrtarisht mori fund të martën.
Presidenti Barack Obama kishte vendosur 31 korrikun si datë të fundit. Megjithatë në Irak do të mbeten edhe rreth 50.000 ushtarë amerikanë, roli i të cilëve është kufizuar në trajnimin dhe këshillimin e trupave irakiane. Deri në fund të vitit 2011 të gjitha njësitë ushtarake amerikane kanë për tu larguar nga vendi.

Një natë historike. Pas mbi shtatë vjet e gjysëm trupat e fundit luftarake amerikane largohen nga Iraku. “Erdhi fundi i luftës në Irak!” – njoftuan rreth orës 20 sipas kohës lokale amerikane njëzëri të gjitha stacionet amerikane të lajmeve, të cilat bazoheshin në informatat e reporterëve nga vendi i ngjarjes. Pak minuta më vonë edhe Ministria e Jashtme amerikane njoftoi zyrtarisht për përfundimin e luftës dhe foli për një moment historik në kohën që brigada e fundit me rreth 2.000 ushtarë po kalonte kufirin irakian me Kuvajtin. Në kohën kur autoblindat amerikane arritën kufirin e siguruar me tela gjemborë sipas dëshmitarëve okularë ushtarët dolën nga autoblindat, shpalosën flamurin amerikan dhe u grumbulluan për një fotografi të përbashkët.

Ushtarët largohen krenarë

Sipas informatave të agjencisë së lajmeve AP ishte vetë dëshira e këtyre ushtarëve që të largohen nga Iraku përmes rrugës së rrezikshme tokësore e jo thjesht përmes rrugës ajrore. Ata shprehën dëshirën që luftës së diskutueshme të filluar nga Xhorxh Bushi me 20 mars të vitit 2003 t’i japin fund me kokën e ngritur lart para gazetarëve të grumbulluar për ta përcjellur këtë ngjarje. “Më parë mendon se ke ardhur këtu njeri i formuar. Por pastaj e përjeton se sa shumë të ndryshon kjo luftë”, thotë një ushtar i divizionit të dytë të këmbësorisë në momentin kur largohet nga Iraku.

Gruaja e tij nuk e dinte ende se burri i saj pas ca ditësh do të kthehet në shtëpi. “Jo nuk e dija. Edhe pse para dy ditësh ne kemi folur me njëri-tjetrin”, sqaron ajo për kanalin televiziv amerikan CNN.

Tërheqja filloi më parë

Në fakt: tërheqja e trupave të fundit luftarake nga Iraku ndodhi disa ditë përpara. Deri më 31 gusht do të përfundojë misioni luftarak në Irak, këtë premtim e kishte përsëritur para pak kohësh presidenti amerikan Barack Obama para veteranëve të luftës. “Dhe kjo është pikërisht ajo çfarë ne do ta bëjmë. Dhe atë me kohë ashtu siç kemi premtuar.”

Me tërheqjen e trupave luftarake nga Iraku presidenti Obama përmbush një premtim të rëndësishëm në fushën e politikës së jashtme nga fushata elektorale: domethënë për t’i dhënë fund luftës në Irak në mënyrë të përgjegjshme. Kundërshtimi i luftës në Irak ishte ndryshimi i Obamës nga parardhësi i tij Xhorxh Bushi dhe rivalja e tij në fushatën e brendshme partiake Hillary Clinton, e cila e miratonte këtë luftë. Dhe tërheqja e përpikët e trupave luftarake nga Iraku është tani një sinjal i rëndësishëm për presidentin amerikan para zgjedhjeve të ardhshme të Kongresit. “Deri në fund të këtij muaji ne do të kthejmë nga Iraku në shtëpi 90 mijë ushtarë”, ka theksuar presidenti Obama. Dhe në mënyrë që lajmi për suksesin të arrij edhe deri tek elektorati, Obama i shoqëruar nga duartrokitjet e veteranëve e përsëriti se: “Unë dërgojë shumë ushtarë shtesë në Afganistan. Por unë sjell më shumë ushtarë në shtëpi nga Iraku”.

Lodhje nga luftërat

Obama e di shumë mirë se amerikanët janë të lodhur nga lufta. 56 mijë ushtarë amerikanë do të vazhdojnë të qëndrojnë në Irak edhe pas këtij përfundimi zyrtar të luftës atje. Zyrtarisht, për të trajnuar ushtrinë irakiane. Por de facto në rast nevoje për të ndëryhrë menjëherë në luftë kundër kryengritësve.
Me 535 kryesisht civilë të vrarë muaji i fundit ishte me më së shumti viktima në këto vitet e fundit. Pesë muaj pas mbajtjes së zgjedhjeve ende nuk është formuar një qeveri funksionale në Irak. Dhe së fundi një atentator kamikaz në Bagdat shkaktoi vdekjen e 50 njerëzve. Ndërkohë që thuhet se ushtari i fundit amerikan duhet të largohet nga Iraku me 1 dhjetor të vitit 2011.(Shekulli)

Ministri i Ekonomisë dhe Financave, Ahmet Shala, ka shkelur vendimin qeveritar për ngrirjen e punësimit në Postë-Telekomin e Kosovës (PTK), por ka përfituar punësimin e dy kushërinjve të tij në kompaninë më profitabile në vend.
Gazeta Zëri shkruan në numrin e sotëm se në valën e fundit të punësimeve në PTK, në mesin e 30 të punësuarve në këtë kompani, janë edhe dy kushërinjtë e ministrit Shala me inicialet H. Shala dhe A. Shala (emrat e tyre i posedon gazeta) nga fshati Akrashticë e Vushtrrisë.
Ministri Shala ka qenë i ngarkuar më 13 maj 2010 nga Qeveria e Kosovës që ta zbatojë vendimin për ngrirjen e punësimeve në PTK deri në përfundimin e procesit të privatizimit të kompanisë, ndërsa rreth dy muaj më vonë e ka shkelur këtë vendim duke mos e refuzuar kërkesën e Bordit të Drejtorëve të PTK-së, që t’i punësojë 30 punëtorë të rinj në këtë kompani.
Po ashtu, sipas gazetës, për punësimin e këtyre punëtorëve nuk është shpallur konkurs publik, mirëpo PTK-së i është dërguar një listë nga nivelet e larta qeveritare me emrat e kandidatëve që duhet të pranohen.
Ministria e Ekonomisë dhe Financave ka dërguar demant lidhur me punësimet e fundit në PTK, duke u arsyetuar se arsyeja e plotësimit të këtyre pozitave është bazuar në nevojën e ristrukturimit të korporatës dhe të lirimit të pozitave për shkak të pensionimit të punëtorëve.
Zëdhënësi i Ministrisë së Ekonomisë dhe Financave, Muharrem Shahini, nuk e ka pohuar as mohuar punësimin e dy kushërinjve të Shalës në valën e fundit të punësimeve në PTK, mirëpo ka thënë se për punësimet në kompaninë publike nuk vendos ministria. Ai ka thënë se për punësimet në PTK vendos PTK-ja.
Ndërkohë për punësimet e fundit në PTK kanë reaguar edhe deputetë të Kuvendit të Kosovës dhe përfaqësues të shoqërisë civile. Kreu i organizatës “Çohu”, Avni Zogiani, ka thënë se prej vitit 2008 e deri më tani në PTK në PTK janë punësuar rreth 2000 punëtorë. Sipas tij, një prej argumenteve për privatizimin e PTK-së ka qenë se kjo kompani ka mbipunësim, prandaj duhet të privatizohet. /Telegrafi/

ashkimi Demokratik për Integrime kërkon mbikëqyrje ndërkombëtare të procesit të regjistrimit të popullatës së Maqedonisë, i cili duhet të realizohet në fillim të 2011-s. Kjo meqë nuk i beson Entit Shtetëror të Statistikave dhe Ligjit aktual, në të cilët insiston partia maqedonase në pushtet VMRO-DPMNE.
Nënkryetari i BDI-s, Rafiz Haliti thotë për Radion Evropa e Lirë se vetëm ngritja e një komisioni të posaçëm për regjistrimin e popullsisë, i cili do të mbikëqyrej nga faktori ndërkombëtar, mund të jetë garanci për evitimin e manipulimit të shifrave që do të dalin nga rezultati i regjistrimit në teren.
“E kemi këtë qasje, sepse edhe nga ana e qytetarëve, po dhe ne si subjekt politik, kemi rezervat tona, apo thënë më mirë është krijuar mosbesim tek Enti Shtetëror i Statistikave që duhet ta realizojë regjistrimin. Këtë gjë e kemi paralajmëruar edhe më herët, them kemi mosbesim për shkak të mospërfaqësimit adekuat të shqiptarëve në këtë institucion”, thotë nënkryetari Rafiz Haliti.
Haliti bën të ditur se partia e tij kërkon që regjistrimi të bëhet në bazë të një ligji të ri “i cili duhet të garantojë transparencë si dhe inkuadrimin e të gjitha bashkësive etnike në procesin e regjistrimit,në mënyrë që ky proces të jetë i besueshëm në fund dhe të jetë i pranueshëm edhe nga partitë politike në Maqedoni, edhe nga komuniteti ndërkombëtar.
Ndërkaq, VMRO-DPMNE e udhëhequr nga kryeministri Nikolla Gruevski insiston që regjistrimi i popullatës të realizohet nga Enti i Statistikave bazuar në Ligjin ekzistues për regjistrim të vitit 2002.
Zyrtarët e partisë maqedonase në pushtet nuk kanë dashur të komentojnë kërkesën e partnerit të tyre shqiptar, të koalicionit.
Nga ana tjetër, Milaim Ademi, ish-zëvendësdrejtor i Entit të Statistikave, thotë se me mbylljen hermetike për nëpunësit shqiptarë, ky institucion ka humbur plotësisht besimin te popullata shqiptare.
“Kjo kërkesë është shumë e arsyeshme dhe e logjikshme dhe nga vetë fakti ngase në Entin Shtetëror të Statistikave, nga 12-13 sektorët ekzistues, asnjë nuk drejtohet nga përfaqësuesit shqiptarë”, bën të ditur Milaim Ademi, ekspert për çështjet demografike.
Sipas ekspertit Ademi, mungesa e shqiptarëve lë hapësirë për të dyshuar në relevancën e rezultateve përfundimtare të regjistrimit të popullsisë së Maqedonisë.
“Në këtë institucion do të duhej të bëhej një përpjekje maksimale për të kthyer besimin e popullsisë, ngase aty bëhet dhe finalizimi i të dhënave, gjegjësisht regjistrimit nga terreni dhe hap dilemat për mundësinë e krijimit të një situate, ta them kështu, për manovrimin e të dhënave statistikore”, konsideron eksperti Milaim Ademi, ish- zëvendësdrejtor i Entit të Statistikave.
Ndryshe procesi i regjistrimit është i rëndësishëm veçanërisht për shkak se nga përqindja e përkatësive etnike, varet edhe zbatimi i të drejtave që rrjedhin për to, i njohur si Parimi i Badenterit.
Regjistrimi parashihet të realizohet në prill të vitit 2011, ndërsa i tërë projekti do të kushtojë rreth 14 milionë euro.(rel)

Kryeministri Hashim Thaçi ka zhvilluar, dje pasdite, një bisedë telefonike me ministrin e Punëve të Jashtme të Mbretërisë së Bashkuar, William Hague.

Gjatë bisedës, kryeministri Thaçi dhe ministri Hague u përqendruan tek hapat që po ndërmarrin institucionet e Republikës së Kosovës, në koordinim me partnerët ndërkombëtarë, në prag të mbledhjes së Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së, njofton Zyra e Kryeministrit, nëpërmes një komunikate për shtyp.

“Ishte konstatim i përbashkët se shtetet mike, të Republikës së Kosovës, nuk do të përkrahin asnjë rezolutë në Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së, që mund të përmbajë çfarëdo lloj gjuhe që mund të interpretohet si thirrje për bisedime të reja për status, apo për çfarëdo riaranzhimi territorial”, thuhet ne komunikatën e shpërndarë sot medieve.

“Qëndrimi ynë i qartë është se Kosova është shtet i pavarur, sovran dhe integriteti i saj territorial është i pacenueshëm”, ka theksuar ministri Hague.

Kurse kryeministri Thaçi përsëriti qëndrimin e tij se Kosova është e gatshme që të ketë bashkëpunim ndërshtetëror me Serbinë, por në asnjë mënyrë nuk do të ketë bisedime që ndërlidhen me çështje të brendshme të Republikës së Kosovës.

Ministri Hague ka vlerësuar lartë përkushtimin e kryeministrit Thaçi dhe të Qeverisë së Republikës së Kosovës për rritjen e investimeve në veri të vendit, si një hap të rëndësishëm drejt integrimit të plotë institucional të këtyre komunave.

Ai i ka konfirmuar kryeministrit Thaçi mbështetjen e plotë të Mbretërisë së Bashkuar në proceset shtet-ndërtuese dhe në rritjen e numrit të njohjeve për Republikën e Kosovës.(Shekulli)

Më shumë se shtatë vjet pas pushtimit të Irakut, misioni luftarak i ushtrisë së SHBA-së zyrtarisht merr fund këtë të martë. Presidenti Barack Obama kishte vendosur 31 korrikun si datë të fundit. Megjithatë në Irak do të mbeten edhe rreth 50.000 ushtarë amerikanë, roli i të cilëve është kufizuar në trajnimin dhe këshillimin e trupave irakiane. Deri në fund të vitit 2011 të gjitha njësitë ushtarake amerikane kanë për tu larguar nga vendi.
************************************

Një natë historike. Pas mbi shtatë vjet e gjysëm trupat e fundit luftarake amerikane largohen nga Iraku. “Erdhi fundi i luftës në Irak!” – njoftuan rreth orës 20 sipas kohës lokale amerikane njëzëri të gjitha stacionet amerikane të lajmeve, të cilat bazoheshin në informatat e reporterëve nga vendi i ngjarjes. Pak minuta më vonë edhe Ministria e Jashtme amerikane njoftoi zyrtarisht për përfundimin e luftës dhe foli për një moment historik në kohën që brigada e fundit me rreth 2.000 ushtarë po kalonte kufirin irakian me Kuvajtin. Në kohën kur autoblindat amerikane arritën kufirin e siguruar me tela gjemborë sipas dëshmitarëve okularë ushtarët dolën nga autoblindat, shpalosën flamurin amerikan dhe u grumbulluan për një fotografi të përbashkët.

Ushtarët largohen krenarë

Sipas informatave të agjencisë së lajmeve AP ishte vetë dëshira e këtyre ushtarëve që të largohen nga Iraku përmes rrugës së rrezikshme tokësore e jo thjesht përmes rrugës ajrore. Ata shprehën dëshirën që luftës së diskutueshme të filluar nga Xhorxh Bushi me 20 mars të vitit 2003 t’i japin fund me kokën e ngritur lart para gazetarëve të grumbulluar për ta përcjellur këtë ngjarje. “Më parë mendon se ke ardhur këtu njeri i formuar. Por pastaj e përjeton se sa shumë të ndryshon kjo luftë”, thotë një ushtar i divizionit të dytë të këmbësorisë në momentin kur largohet nga Iraku.

Gruaja e tij nuk e dinte ende se burri i saj pas ca ditësh do të kthehet në shtëpi. “Jo nuk e dija. Edhe pse para dy ditësh ne kemi folur me njëri-tjetrin”, sqaron ajo për kanalin televiziv amerikan CNN.

Tërheqja filloi më parë

Në fakt: tërheqja e trupave të fundit luftarake nga Iraku ndodhi disa ditë përpara. Deri më 31 gusht do të përfundojë misioni luftarak në Irak, këtë premtim e kishte përsëritur para pak kohësh presidenti amerikan Barack Obama para veteranëve të luftës. “Dhe kjo është pikërisht ajo çfarë ne do ta bëjmë. Dhe atë me kohë ashtu siç kemi premtuar.”

Me tërheqjen e trupave luftarake nga Iraku presidenti Obama përmbush një premtim të rëndësishëm në fushën e politikës së jashtme nga fushata elektorale: domethënë për t’i dhënë fund luftës në Irak në mënyrë të përgjegjshme. Kundërshtimi i luftës në Irak ishte ndryshimi i Obamës nga parardhësi i tij Xhorxh Bushi dhe rivalja e tij në fushatën e brendshme partiake Hillary Clinton, e cila e miratonte këtë luftë. Dhe tërheqja e përpikët e trupave luftarake nga Iraku është tani një sinjal i rëndësishëm për presidentin amerikan para zgjedhjeve të ardhshme të Kongresit. “Deri në fund të këtij muaji ne do të kthejmë nga Iraku në shtëpi 90 mijë ushtarë”, ka theksuar presidenti Obama. Dhe në mënyrë që lajmi për suksesin të arrij edhe deri tek elektorati, Obama i shoqëruar nga duartrokitjet e veteranëve e përsëriti se: “Unë dërgojë shumë ushtarë shtesë në Afganistan. Por unë sjell më shumë ushtarë në shtëpi nga Iraku”.

Lodhje nga luftërat

Obama e di shumë mirë se amerikanët janë të lodhur nga lufta. 56 mijë ushtarë amerikanë do të vazhdojnë të qëndrojnë në Irak edhe pas këtij përfundimi zyrtar të luftës atje. Zyrtarisht, për të trajnuar ushtrinë irakiane. Por de facto në rast nevoje për të ndëryhrë menjëherë në luftë kundër kryengritësve.
Me 535 kryesisht civilë të vrarë muaji i fundit ishte me më së shumti viktima në këto vitet e fundit. Pesë muaj pas mbajtjes së zgjedhjeve ende nuk është formuar një qeveri funksionale në Irak. Dhe së fundi një atentator kamikaz në Bagdat shkaktoi vdekjen e 50 njerëzve. Ndërkohë që thuhet se ushtari i fundit amerikan duhet të largohet nga Iraku me 1 dhjetor të vitit 2011.(Shekulli)

Autoritetet serbe kanë pranuar të rihapin çështjen e projekt-rezolutës për Kosovën të paraqitur në Asamblenë e Përgjithshme të OKB-së, pas një trysnie diplomatike të një numri vendesh anëtare të BE-së.

Mirëpo zyrtarët serbë thonë se asnjë rezolutë e re nuk mund të ndryshojë qasjen e Serbisë ndaj tërësisë tokësore të saj.

Sekretari i Shtetit në qeverinë e Serbisë, Oliver Ivanoviq, i tha BBC-së se po kërkohet një rrugëdalje me BE-në për rezolutën e cila, sipas tij, nuk do të ndryshojë shumë.
Ai tha se bisedimet me diplomatët evropianë kanë të bëjnë më shumë me një marrëveshje me bashkësinë ndërkombëtare për hapat pas miratimit të projekt-rezolutës në OKB.

Përpjekjet për ndryshimin e projekt-rezolutës serbe kanë hyrë në një fazë kyçe dhe diplomatë të BE-së po bëjnë ece-jake diplomatike në Beograd.
Javën e shkuar shefi i diplomacisë gjermane, Guido Westerwelle, ndaloi në Beograd e Prishtinë, të martën sekretari i Jashtëm Britanik William Hague viziton Serbinë, dhe ndryshimi i tekstit të projekt-rezolutës serbe është temë qendrore.
Korrespondenti i BBC-së në Prishtinë, Arbër Vllahiu, zhvilloi një bisedë me Oliver Ivanoviq.
A do të ketë ndryshime në projekt-rezolutën serbe, pas qëndrimit këmbëngulës serb për mosndryshime?
Gjithnjë është mençuri politike që në prag të votimit të provohet të mblidhet një numër sa më i madh i mundshëm i atyre që e mbështesin këtë rezolutë. Atëherë votimi do të ishte i zakonshëm. Prandaj në këtë fazë, para nesh, mbetet që me anëtarët e BE-së, të cilat nuk janë pajtuar me projektin tonë të rezolutës, t’i dakordojmë qëndrimet, por duke mos hequr dorë nga çështjet kryesore: kjo do të thotë bisedimet dhe qëndrimi ndaj statusit, këto janë dy çështje të cilat nuk mund të ndryshojnë.

BE-ja dhe numri më i madh i vendeve që e kanë njohur pavarësinë e Kosovës kërkojnë që dy çështjet kryesore nga rezoluta serbe të ndryshojnë. E para, ka të bëjë me mendimin e GJND-së dhe e dyta me bisedimet për statusin?
Shumë nga këto çështje të përmendura janë objekt për bisedime dhe sigurisht që nuk mund të negociohen përmes shtypit dhe mediave. Pa dyshim se mediat kanë një rol në këtë mes, por, megjithatë, ajo që dakordohet në takim zyrtar dhe ajo që del nga marrëveshja është detyrë për diplomatët. Ka ende kohë, dhe kanë mbetur edhe 10 ditë deri në fillimin e punimeve të Asamblesë së Përgjithshme dhe deri një ditë para fillimit çdo gjë do të jetë e hapur. Është çështje e sigurt se Serbia nuk do të heqë dorë nga “disa vija të saj të kuqe”, që nënkupton se tërësia tokësore e Serbisë nuk mund të vihet në pikëpyetje përmes një rezolute.

Atëherë cili është kuptimi i diskutimit të projekt-rezolutës kur ju nuk do të hiqni dorë nga asnjë pjesë e projektit që tashmë është paraqitur në OKB?

Diplomacia është art i së mundshmes, prandaj duhet të kërkohet dhe shumë shpesh edhe formulimet janë të një ndihmese të madhe, por unë nuk dua të paragjykoj. Eshtë një gjë shumë e sigurt se nga tërësia tokësore nuk mund të hiqet dorë, jo për shkak të vullnetit të mirë të një individi ose të një grupi politik, por kjo është çështje e Kushtetutës dhe ajo duhet të respektohet pavarësisht nëse dikush është në pushtet ose në opozitë.

Pra, në shtator ne do të shohim një tjetër projekt-rezolutë për Kosovën?

Nuk do të thosha se do të ketë një dallim të madh, nëse vihet deri te kjo. Më shumë do të thosha se ka të bëjë me marrëveshjen me bashkësinë ndërkombëtare se çfarë pason më vonë, pra një ditë pas rezolutës.

Një ditë pas projekt-rezolutës janë bisedimet me siguri?

Është pothuaj e sigurt, sepse për çështjet e hapura duhet të bisedohet. Është e pamohueshme që pavarësisht nga një numër i madh i vendeve që e kanë njohur pavarësinë, objektivisht Kosova nuk mund ta legalizojë pavarësinë e saj nëse në bord, pra në ekip, nuk është edhe Serbia. Por, Serbia nuk ka ndërmend ta njohë pavarësinë. Prandaj do të hapen të gjitha temat: edhe ato teknike, por edhe statusore.(ShekullI)